Herkes ve hiçkimse için...

bana yardım et Tanrım noolur...Bunu o kadar çok istiyorum ki..Bu sefer başka HİÇ kimse için değil..Sadece kendim için...
Benim için bu kadar uğraşmanız beni mutlu ediyor,çok teşekkür ederim size.Her seferinde gerçekten dostum olduğunuzu yeniden anlıyorum ben.Ama bir daha yapmayın bunu.Lütfen,çok rica ediyorum...Olmuyor işte...Her seferinde içimde bi umut,hayaller ama sonra olmuyor...Prangalarla bağlıyım ben buraya.Ve olmadığında gerçekten daha fazla yıkılıyorum.Tam kendimi alıştırmışken,herşeyi kabullenmişken o yeni umutla tekrar isyan ediyorum,insanları da üzüyorum.Ama elimden bişi gelmiyor.Dharma benim için çok özeldi,çok önceden beri hayal ettiğim bişey,siz bunu bilmiyorsunuz belki...Ama bu şansı da kaçırıyorum işte...Herşeyi yavaşça kaybediyorum,sırayla...Bu bi ceza mı?burda olmak resmen hayatımın yolunu değiştiriyor,her gün.Bazen bunu insan incitmemin bedeli olduğunu düşünüyorum...Birini çok kötü incittim,hayat ta beni incitiyo şimdi...Belki de tamamen saçmalık...neler diyorum ki...mutlaka birileri incinmeli...Çünkü kimse mutsuzken mutlu edemez.Fake de beni mutlu edemiycekti...Ama bunu bilmem kabullenmeme yaramıyor.Çünkü mutsuzluğunun sebebinin ben olmadığımı,dış etkenler olduğunu biliyorum.Yine de kendimi DÜNYANIN EN APTAL KADINI gibi hissediyorum.Keşke o yazdıklarımı hiç yazmasaydım ona...O kadar çıplak kalmamalıydım..Sen kapalı bi kutu gibisin demişti biri..öyle kalmak ta istiyorum.Sadece onun anlayabiliceğini sanmıştım içimi.Sevgilim olduğu için değil.Neyse...
biraz güç istiyorum.
herşeyi olduğu gibi kabullenebilme gücü,yıkılmadan.
ailemi üzmek istemiyorum,ama onlara hissettirmemeyi başaramıyorum.
kendimi boşluğa bıraktım,gidiyorum,beni nereye götürürse.
uyuyamıyorum,yiyemiyorum,konuşmak bile istemiyorum.
korkuyorum...daha neden korkuyorum ki....daha kötü ne olabilir ki...geçicek diy mi?geçicek...
bunları okuduğunuzda ayh ne bunalımlı bi hatun bu böyle filan diyosunuzdur.ben depresif bi insan olmadım hiç...hep kısa sürdü,atlattım,mutlu olmaya çalışırım hep,rengarenk giyinmeye,gülmeye... Ama bu kez o kadar üstüste geliyo ki herşey...Durup kendimi toparlamaya bile fırsatım olmuyo...Keşke şööle neşeli,eğlenceli bişiler yazabilsem:),smileylerle doldursam filan...Çok komik te olabiliyomuşum bazen...Ama şimdi sırası diil heralde...
sana da güç diliyorum burdan...Seni bi kere gördüm sadece,bikaç dakika.Okuyor musun yazdıklarımı bilmiyorum bile ama sanırım aynı durumdayız...ve içimden geldi bunları yazmak...Sana kızgındım,kendime göre nedenlerim vardı ama artık önemi yok.iyi ol!
herkese iyi şans!