Herkes ve hiçkimse için...

bebikim,ismirlim,en eski dostum benim...seni çok özledim ben.
geçen yaz sonu,bizim yazlığın önünde,kumsalda,seninle,elimizde şaraplar...
ne güzeldi,ne huzurlu,şimdi o geceye dönmek isterdim elimde olsa...
keşke yanımda olsan...ne uzağız oysa biz seninle yıllardır.kaç yıl oldu?
7 yıl olmuş olmalı ikimizde ayrı şehirlere savrulduğumuzdan beri..
Ama herşey eskisi gibi...İnanmamız gereken tek şey dostluk belki...
herşey değişse de bitek onlar kalıyor geriye....oldukları yerde...
elinden tutmak için...ve nedense en çok dün senin söylediğin o bikaç
cümle iyi geldi...Aslında hepiniz çok şey söylediniz...Ama işe yaramıyor işte,
ben zaten söyleyeceklerinizi biliyorum,insan hep bilir bunları,başkalarına
kolayca söyler,ama iş kendine gelince hiçbiri işe yaramaz nedense...
neyse,işimin başına dönmeliyim.
uff bu arada işimi de özledim ben...Dergiyi....hem de çok...:(