Herkes ve hiçkimse için...

değmezmiş,beni hak etmedi diyip içimi rahatlatmak istiyorum..böyle bi mantıkla yaklaşırsam daha kolay olucak ama değmezmiş diyemiyorum işte.Öyle desem acı çekmiycem hiç,küfürü basıcam,lanetler yağdırıp silicem onu hayatımdan, onunla ilgili ne varsa,ama işte bu savunma mekanizması olan...onu hem çok iyi anlıyorum,hem de kaybetmeye dayanamıycakmışım gibi geliyo...Bi şekilde hayatımdan çıkmasını istemiyorum.
''dusunme BIZ den ote hicbirsey demişti..cunku artik gercek olan tek sey BIZ iz..
bu mutlulugu hakettigimize inaniyorum seneler suren cabalamalar ve cekilen acilar karsiligi olarak..ikimiz ayni tepeye farkli yonlerden tirmanip zirvede kesismisken...
geride kalanlari yuvarladik assagiya...onlar surunemedikleri icin tirmanamidalar da...''
demişti.Ve ben bunun zirve olduğunu düşünmüştüm gerçekten.Ama hep zirvede kalamıyo insan işte,yavaş yavaş aşşağı yürüyorum...Belki de bu yüzden dağlara gitmiyorum ben eskiden olduğu gibi...Hep yukarda kalmak istediğim ama hep geri dönmek zorunda kaldığım için...
şimdi sadece huzur istiyorum.aslında hep buydu tek istediğim.Sessizlik istiyorum..Etrafımda insanlar,sesler,hiçbirşey olmasın,hiçbişey acıtmasın.Taş olmak istiyorum sadece.Küçük bi çakıltaşı.Duygusuz,hissiz,soğuk...Üzerime basıp geçseler de olduğum gibi kalabilmek...
inandığım şeyleri geri istiyorum.
Yeni bi hayat bekliyo beni orada,fosforlu bi fıstık yeşili çatı katı dağlara bakan...Sanırım sadece bunun keyfini çıkarıcam...Ve mutlu olmayı deniycem sahip olduğum şeylerle.Ama zaman alıcak biliyorum.

Herkese farkındalık,hak edenlere daha fazla!