Herkes ve hiçkimse için...

sinirliyim
hem de çok
4 aydır burada,bu aptal yerde
kendi seçimim olmayan bir şekilde
çektiğim bütün acılara
aldığım bütün darbelere
düştüğüm bütün yenilgilere rağmen
gücümü yitirmeden
tek bi insan yüzü görmeden
sokağa bile doğru dürüst çıkmadan
kendim için hemen hemen hiçbirşey yapmadan
başkalarına ait bir hayatı yaşıyorum
içimdeki bütün olumsuz duygulara karşın
sürekli mantramı tekrarlayıp
içinde bulunduğum sırça fanusun
minicik şeylerle de olsa tadını çıkarmaya
mutlu olmaya çalışıyorum.
Kendime kurduğum yeni yaşamı
bi anda herşeyi kaybetmenin acısını
derinlerde biyere gömmeye çalışıyorum
mümkün olduğunca az şikayet etmeye çalışıyorum
bu olması gerekendi
koşullar bunu gerektirdi
ve ben de üzerime düşeni yapıyorum
ama lanet olsun ki
birileri tüm bunların ne kadar da büyük olduğunu
görmezden gelip
küçücük isteklerimin bile önünü kesebiliyor.
kötü hissetmek istemiyorum
bunu yaparsam daha kötü olucağını biliyorum
ama o herşeyi zorlaştırıyor.
benimle herşeyi ama herşeyi konuşabilirsin,konuşmalısın diyip
konuşmaya çalıştığımda da bütün bencilliğiyle
ve savunma mekanizmalarıyla saldırıyor
biraz empati istiyorum oysa ben
sonra da evet herşeyin, tüm olanların sorumlusu zaten benim
böyle düşündüğünü biliyorum diyip
kesip atıp gidiyor
arkasını dönerek
oysa ben sadece...
sakin ol
sakin
sakin.