Herkes ve hiçkimse için...

İçindeki sıkıntıyı kocaman bir silgiyle siliyorsun.
Bundan öncesi hiç olmamış gibi.
Hep buradaydın ve birşey oldu.
içinde kapı olan kuyuya düştün.
Yabancı gözlerle baktın.
Senin için duran ışığa.
Öyle uzun süre baktın ki,
gerçeğin evi sarsıldı rüyayla
Seni çağıran sese git.
Artık git.
Oyalanma ve sakın korkma olacaklardan.
Bu şehrin elleri var çünkü.
Oraya git.Yeniden doğmayı dilediğin yere.
Gideceksin
Kocaman bir yol açacaksın sesine.
Sıçrayacaksın taş evlerin üstünden
Kralları,prensleri ve tanrıları kıskandıracaksın.
Kollarını açmışsın.
Kavuşuyorsun
mırıltılarla doğan kendine.
Ne yoran ne de yanıltan bir düş bu.
O şehir güneşin ilk kıvılcımlarının olduğu yerdi
Belki de gerçekten doğduğum yer.
Büyük şef bana erk noktamın
penceremden gözükücek o dağ olduğunu söylemişti
oraya en son gittiğimde.
İçimde belli belirsiz bi his
Sanki herşey daha .... olucak
Daha işte...Daha ne olduğunu inan bilmiyorum.
Sadece gitmem gerektiğini biliyorum
dağıma gitmeliyim
Yeşil çatı katıma
bahçeme
denizime
bana