Bilmiyorum ne arzuladığımı
Yaz geceleri karanlık ve sakinken,
Rüzgarın çok sesli kağıt desteleri
Boğuk sesli dallar arasında uyurken
Özlüyorum,ama bilmiyorum neyi:
Ve yaşamın ya da gülüşün tek bir sesi bile
Zamanın zifiri,suskun akışını durdurmuyor.
Neyi arzuladığımı bilmiyorum.
Bilmiyorum.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder