Dokunduğum herşeyin
tuzla buz olmasından
yoruldum.
-mış gibi yapmaktan
yoruldum.
Sürekli olup bitenleri
kabullenmeye çalışmaktan.
Yakaladığım harika şeylerin bile
büyüsünü yaşayamamaktan
kaygılar yüzünden...
Kaçmaktan...
Yanlış yerde yanlış zamanda
olmaktan.
Aynı replikleri duymaktan
ölesiye korkmaktan.
Görmekten yoruldum.
Gördükçe yorulmaktan.
Kapana kısılmışlık hissinden
kurtulamıyorum bir türlü.
Daha mı kolay olucak
kabullenirsem?
Ama ben elimden geleni yaptım.
En azından denedim.
Ama sen hala
bana oradan gülüp
daha zamanı gelmedi diyorsun.
O kadar adilsin ki...
Sana kızmaya hakkım yok ama diy mi
Tanrıya kızılmaz.Cıss.
Hiçbirşeye,hiçkimseye
kızmamalıyım.
Mantramı yüzbinlerce kez
tekrarlamalıyım.
İyi olmalıyım.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder