ve yaşam
yalnız rüzgar,
yalnız gökyüzü,
yalnız yapraklar
ve yalnız
HİÇ
değil mi...
dedi kitap yine
sen de söylemiştin bunu
usulca fısıldamıştın
buz kesmeden önce.
Toprağa dönmeden.
Boş...
Bomboş.
Herşey
o kadar
hafif ki.
Bak,
dünya bile
boşlukta duruyor.
Boşluğun yolu
yürümek istediğim.
Suyun yolu.
nası bi his
bilio musun?
savaşın tam ortasında
bi anda
kılıcını elinden bırakıp
savaşı anlamsız
bulmak gibi.
Ama o kadar zor
ki
en kolayı yapmayı
çalışmak.
Herşey ve hiçbirşey.
En derin ve en sığ
En karmaşık
ve en basit
Keşke boşluğu
görebilsem.
İçine girebilsem.
Keşke yolu
tarif edebilsem
Fırıl fırıl dönmek
ama aslında
durmak gibi.
Düşüncelerimi
yakalayıp
anlamlandıramıyorum
sanırım
en iyisi
sus
mak

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder