Herkes ve hiçkimse için...

Ne kadar şanslıyız,sen ve ben,evleri zamansızlık olan:
Bir gün(ya da daha kısa bir süre) içinde doğup ölmek gibi
gizemlerle gülüp eğlenmek için.
miskokulu dağlardan şimdiki sonsuzluğa ulaşmış olanlar
Cennette olmak.Cennetteki vadide.Önce denizde.
Kusmak...Kocaman dalgalardan,biraz da şaraptan,
tekne yaklaşamadığı için gece karanlığında
suya atlamak,kıyıya kadar yüzmek,deniz
sezonunu böyle açmak.Tir tir titremek.Sonra
ateş,kokular,sesler,müzik,duman,insanlar,şarap
/homemade,kelimelerle oynamak,mutluluk,huzur,
anlaşılmak,anlamak,belki de buradaki en sahici
şeyi bulmak,bakmak ve görmek,bilmek.Gecenin
ucuna yolculuk demiştim birine.Aslında
Celine demişti,ben kopya çekmiştim.Gecenin ucu
yok sanardı o.Gecenin ucu var ki...Ucundan
tutarsın gecenin çekiştirirsin.Bazen düşer
bi parçası,umursamazsın,sabaha bırakırsın,
sahilde sürüklersin geceyi,taş basamaklardan
çıkarırsın,en yukarı,en uzak sahilin en
uzak yerine,ellerinin arasına alır üflersin,
adını bulamadığın ama üflediğinde dağılan
o beyaz,narin,tülümsü çiçek gibi yani...
Ayı yakarsın sonra,ateş söndüğünde geriye
ne kalır?Bilmeceleri soran hep sen
olmamalısın.Ü harfi olduğunu bilmiştim ki
o an,sadece serbest çağrışım engellenemez
oynarken dağılmış,yağmuru bekleyen bardak
gibi yani.Sonra uyumuşum.Uyanmışım.
Dalmışım.Kalmışım.Parmağımı şıklatmış,
dünyayı durdurmuşum.Dünyanın geri kalanını
unutmuşum.Cennetten olmuşum artık.Cennet
kokmuşum.Yüzmüşüm,yüzmüşüm,yüzmüşüm.
Kuyruğuna gelmiş miyim?
An ları saklamışım,öylece dururken
gökten bi balık düşmüş kollarıma almışım,
gökkuşağından bi balık,
uçabilen bi balık.
Yollara düşmüşüm kelebeklerin izinden
Yürümüşüm,yürümüşüm,tırmanmışım
Her adımımda güneş biraz daha küçülmüş
Tepeye vardığımda güneş artık yok olmuş
Karanlıkta yürümüşüm ya da ay ışığında
Belki de ilk kez bu kadar BÜYÜmüşüm
zamanın peşinde koşarken
Elimde tutuyorum onu
karşıdan bakıyorum
adını
bulamadığın
ama
üflediğinde
dağılan
o
beyaz çiçek
gibi yani...
Üfleme.