Herkes ve hiçkimse için...

Kendime kızıyorum. Neden her daim devam eden sakinliğimi bazı durumlarda koruyamıyorum. Neden en kötü durumlarda soğukkanlı davranırken basit şeylerde kendimi harap ediyorum. Üzülmeye değmiycek insanlar yüzünden neden migren ağrılarım tututo, neden tuzlu su damlacıkları gözbebeğime doğru taarruza geçiyo Allah Allah nidalarıyla, neden ben hakkımı savunurken ve olması gereken şeyi patrona söylerken ses tellerim şöööyle bir titreyiversek diyo. Herşeye karşı durabilecek güçte bi savaşçı prensesim ben. Sesim de öyle desin istiyorum. Çünkü, bu dünyada var olabilmenin başka bir yolu yok. Şıracıya bozacıyı anlat bakalım, ne bekliyorsun ki. Bir bayanla konuşmayı bırak bir insanla konuşmayı bilmeyen hominidler(insansı) adam sayılıyor ya. Ben daha ne diyim... Bunların ya evrimini tamamlıycaksın ışık hızıyla ya da ait oldukları yere, ne biliyim bi şempanze olsun, goril olsun, orangutan olsun, familyalarıyla kavuşturup bırakıcaksın.
Pms' den canım bütün bunlar, biliyorum. Hayır, Amerika' da kocasını doğrıyan bi kadının beraat etme gerekçesiymiş ya bu hadise, ben şu herifi ince ince (yok yok jülyen-Thomas sevgiler canım, senin için Jülyet bile derim hihi-diycem :P) bi doğrayıversem beraat eder miyim acaba, onu düşünüyorum :P Diii, sen de katananla bana eşlik eder misin ehehe?