High!

Şimdi hafifim,
Şimdi uçuyorum,
Şimdi kendimi kendi altımda görüyorum,
Şimdi bir tanrı dansedip geçiyor içimden.. *

Ne güzeldi! Yükseklerdeydik, birlikteydik, O’nunla ikinci kez zirvedeydik. Önce her sabah penceremden bakıp selamladığım, O’na yüzümü dönüp top çevirirken sanki arındığım dağa; Büyük şefe göre “erk nokta”ma tırmandık.
Yürüdük, yemyeşil düzlüklerden, binlerce çiçeğin çevrelediği patikalardan geçtik. Yavaş yavaş yükseldik. Sonra aşağıya baktık. Yukarıdaydık. Saçlarıma papatyalar taktı O, hep yaptığı gibi… Uçalım mı? dedik sonra… Komşu dağın zirvesine yol aldık, önce bir vedalaştık, sarıldık, öpüştük, koklaştık. Ne olur ne olmazdı. Ne olacağı hiç belli olmazdı. Ay’ da inceden bir korku vardı, ne de olsa gün onun için biraz kötü başlamıştı, hayat ona tekme atar mıydı? Daha önce uçmuştum ben ama buranın yanında tepecik sayılırdı. Turuncu tulumumu giydim hemen, sonra koştum, bir iki adım attım sonra hoop kendimi gökyüzünde buldum, salıncağıma kuruldum, etrafı seyre koyuldum. İşte şunlardan biri aşkımdı, turuncu mu kırmızı olan mı yoksa şu spiral yapan mıydı? Pilotumla kanka oldum, geyiğin dibine vurdum. Sonra sustum, cennet ayaklarımın altındaydı, hep gittiğimiz yerlere tepeden bakmak tuhaftı. Sonra dağdayken nükseden migrenim iyice coştu, miğdem bulandı. Sevgili pilotum ve turuncu tulumum kusmuğa bulandı :p Ehm, şey tabiy zor bir andı, neyse ki deneyimli pilotum böyle durumlara alışkındı. Sonrası gayet rahattı. Kumsala indik, baktım Ay çoktan inmiş beni bekliyor, sahilde içtik, ardından eve gittik. Bu gün sahiden harikaydı :)